استنتاج از راه بهترین تبیین
14 بازدید
محل نشر: بازتاب اندیشه » تیر 1385 - شماره 75 » (5 صفحه - از 93 تا 97)
نقش: مترجم
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
چکیده: مسأله استقراء، یکی از مسایل مهم در فلسفه علم است. هارمن در این مقاله ادّعا می‏کند که، استقرای شمارشی صورت معتبری از استدلال غیرقیاسی نیست و اگر هم در موردی صورت معتبری باشد، نوع خاصی از استدلال است که می‏توانیم آن‏را استنتاج از راه بهترین تبیین یا قیاس فرضی بنامیم. وی این نوع استدلال را با مثال‏هایی توضیح می‏دهد و مکانیسم آن‏را روشن می‏سازد. مدعای من در بخش نخست این مقاله این‏گونه است: من مدعی هستم حتی در صورتی که اگر کسی استنتاج شمارشی را به عنوان شکلی از استنتاج غیرقیاسی بپذیرد، مجبور است که وجود «استنتاج از راه بهترین تبیین» را مد نظر قرار دهد. آن‏گاه استدلال می‏کنم که، تمام استنتاج‏های موجهی که می‏توانند به عنوان مصادیق استنتاج شمارشی توصیف بشوند، باید مصادیقی از استنتاج از راه بهترین تبیین نیز توصیف شوند. لذا، برحسب دیدگاه من، یا این‏که (1) استنتاج شمارشی همواره موجه نیست، یا (2) استنتاج شمارشی همواره موجه است. اما مورد خاص و غیرجذاب از استنتاج کلی‏تر معطوف به بهترین تبیین است. این‏که دیدگاه من به عنوان گزاره (1) بیان شود یا گزاره (2)، بر تفسیر خاصی از «استنتاج شمارشی» وابسته خواهد بود. در بخش دوم مقاله، سعی می‏کنم تا نشان دهم که، اگر استنتاج از راه بهترین تبیین (نه استنتاج شمارشی) را شکلی از استنتاج غیرقیاسی بدانیم، چگونه می‏تواند انسان را قادر سازد
آدرس اینترنتی